thai-language.comInternet resource
for the Thai language
Lookup:
» more options here
Browse

F.A.Q. Check out the list of frequently asked questions for a quick answer to your inquiry

e-mail the author
guestbook
site settings
site news
bulk lookup
Bangkok
Thanks for your

recent donations!

Narisa N. $+++!
John A. $+++!
Paul S. $100!
Mike A. $100!
Eric B. $100!
John Karl L. $100!
Don S. $100!
John S. $100!
Peter B. $100!
Ingo B $50
Peter d C $50
Hans G $50
Alan M. $50
Rod S. $50
Wolfgang W. $50
Bill O. $70
Ravinder S. $20
Chris S. $15
Jose D-C $20
Steven P. $20
Daniel W. $75
Rudolf M. $30
David R. $50
Judith W. $50
Roger C. $50
Steve D. $50
Sean F. $50
Paul G. B. $50
xsinventory $20
Nigel A. $15
Michael B. $20
Otto S. $20
Damien G. $12
Simon G. $5
Lindsay D. $25
David S. $25
Laurent L. $40
Peter van G. $10
Graham S. $10
Peter N. $30
James A. $10
Dmitry I. $10
Edward R. $50
Roderick S. $30
Mason S. $5
Henning E. $20
John F. $20
Daniel F. $10
Armand H. $20
Daniel S. $20
James McD. $20
Shane McC. $10
Roberto P. $50
Derrell P. $20
Trevor O. $30
Patrick H. $25
Rick @SS $15
Gene H. $10
Aye A. M. $33
S. Cummings $25
Will F. $20
Get e-mail

Sign-up to join our mail­ing list. You'll receive e­mail notification when this site is updated. Your privacy is guaran­teed; this list is not sold, shared, or used for any other purpose. Click here for more infor­mation.

To unsubscribe, click here.

Reading Exercise: Short Stories » A New College Graduate


 Javascript feature

หนุ่มน้อยเพิ่งจบการศึกษาด้วยผลการเรียนดีเยี่ยมไปสมัครงานในตำแหน่งผู้จัดการบริษัทใหญ่แห่งหนึ่ง
noomL naawyH pheerngF johpL gaanM seukL saaR duayF phohnR gaanM riianM deeM yiiamF bpaiM saL makL ngaanM naiM dtamM naengL phuuF jatL gaanM baawM riH satL yaiL haengL neungL
A new college graduate who earned excellent grades went to interview for a management position with a large company.
หลังจากผ่านการสอบสัมภาษณ์ครั้งแรกไปแล้ว ผู้อำนวยการได้เรียกเขาไปสัมภาษณ์เป็นครั้งสุดท้ายก่อนตัดสินใจ
langR jaakL phaanL gaanM saawpL samR phaatF khrangH raaekF bpaiM laaeoH phuuF amM nuayM gaanM daiF riiakF khaoR bpaiM samR phaatF bpenM khrangH sootL thaaiH gaawnL dtatL sinR jaiM
After he got through the initial interviews a company director called him in for a final interview before making an [employment] decision.
ผู้อำนวยการเห็นข้อมูลในประวัติของเด็กหนุ่มคนนี้ว่ามีผลการเรียนเป็นเลิศในทุกวิชาตลอดมานับตั้งแต่อุดมศึกษาจนจบมหาวิทยาลัย ไม่ปรากฏว่าเขาทำคะแนนตกเลย
phuuF amM nuayM gaanM henR khaawF muunM naiM bpraL watL khaawngR dekL noomL khohnM neeH waaF meeM phohnR gaanM riianM bpenM leertF naiM thookH wiH chaaM dtaL laawtL maaM napH dtangF dtaaeL ooL dohmM maH seukL saaR johnM johpL maH haaR witH thaH yaaM laiM maiF bpraaM gohtL waaF khaoR thamM khaH naaenM dtohkL leeuyM
The director looked at the information in the young man’s resume and saw that he received the top marks in every subject during his entire university career; [his resume] showed no failures whatsoever.
ผู้อำนวยการเริ่มคำถามว่า "เธอเคยได้รับทุนการศึกษาอะไร ๆ หรือเปล่า"
phuuF amM nuayM gaanM reermF khamM thaamR waaF thuuhrM kheeuyM daiF rapH thoonM gaanM seukL saaR aL raiM aL raiM reuuR bplaaoL
The manager first asked him, “Have you ever received a scholarship?”.
เด็กหนุ่มตอบว่า "ไม่เคยครับ"
dekL noomL dtaawpL waaF maiF kheeuyM khrapH
The boy answered, “No, I never have.”
ผู้อำนวยการถามต่อว่า "คุณพ่อของเธอเป็นคนจ่ายค่าเล่าเรียนให้ใช่ไหม?"
phuuF amM nuayM gaanM thaamR dtaawL waaF khoonM phaawF khaawngR thuuhrM bpenM khohnM jaaiL khaaF laoF riianM haiF chaiF maiH
The director further asked, “Your father paid the entire tuition, right?”.
เด็กหนุ่มตอบว่า "คุณพ่อของผมเสียไปตั้งแต่ผมอายุได้ขวบเดียวครับ เป็นคุณแม่ที่จ่ายค่าเล่าเรียนให้ผม"
dekL noomL dtaawpL waaF khoonM phaawF khaawngR phohmR siiaR bpaiM dtangF dtaaeL phohmR aaM yooH daiF khuaapL diaaoM khrapH bpenM khoonM maaeF theeF jaaiL khaaF laoF riianM haiF phohmR
The young man responded, “My father has been dead since I was one year old; it has been my mother who paid the tuition.”.
ผู้อำนวยการถามต่อว่า "คุณแม่ของเธอทำงานที่ไหน?"
phuuF amM nuayM gaanM thaamR dtaawL waaF khoonM maaeF khaawngR thuuhrM thamM ngaanM theeF naiR
The director posed another question, “Where does your mother work?”
เด็กหนุ่มตอบว่า "คุณแม่รับจ้างซักผ้ารีดผ้า"
dekL noomL dtaawpL waaF khoonM maaeF rapH jaangF sakH phaaF reetF phaaF
The young man responded, “My mother takes in laundry to wash and iron.”
ผู้อำนวยการขอดูมือของเขา เด็กหนุ่มยื่นมือที่เรียบลื่นไม่มีที่ติให้ผู้อำนวยการดู
phuuF amM nuayM gaanM khaawR duuM meuuM khaawngR khaoR dekL noomL yeuunF meuuM theeF riiapF leuunF maiF meeM theeF dtiL haiF phuuF amM nuayM gaanM duuM
The director asked to look at the young man’s hands; the young man held out his smooth, flawless hands for the director to see.
ผู้อำนวยการถามต่อว่า "เธอเคยช่วยคุณแม่ของเธอทำงานบ้างหรือเปล่า"
phuuF amM nuayM gaanM thaamR dtaawL waaF thuuhrM kheeuyM chuayF khoonM maaeF khaawngR thuuhrM thamM ngaanM baangF reuuR bplaaoL
The director again inquired, “Have you ever helped your mother with her work?”
เขาตอบว่า "ไม่เคยครับ คุณแม่ต้องการให้ผมเรียนแล้วก็อ่านหนังสือเยอะคุณแม่ซักผ้าได้เร็วกว่าผมด้วยครับ"
khaoR dtaawpL waaF maiF kheeuyM khrapH khoonM maaeF dtawngF gaanM haiF phohmR riianM laaeoH gaawF aanL nangR seuuR yuhH khoonM maaeF sakH phaaF daiF reoM gwaaL phohmR duayF khrapH
He replied, “No, I never have. My mother wanted me to go to school, so I studied a lot. Also, my mother does laundry faster than I do.”
ผู้อำนวยการบอกว่า "ฉันมีเรื่องให้เธอช่วยทำอย่างหนึ่งนะ วันนี้เธอกลับไปที่บ้าน ช่วยล้างมือของคุณแม่ของเธอแล้วกลับมาพบฉันอีกทีพรุ่งนี้เช้า"
phuuF amM nuayM gaanM baawkL waaF chanR meeM reuuangF haiF thuuhrM chuayF thamM yaangL neungL naH wanM neeH thuuhrM glapL bpaiM theeF baanF chuayF laangH meuuM khaawngR khoonM maaeF khaawngR thuuhrM laaeoH glapL maaM phohpH chanR eekL theeM phroongF neeH chaaoH
The director said, “I have something for your to do. Today when you go home, please wash your mother’s hands, then come back and see me again tomorrow.”
ด้วยความมั่นใจว่าโอกาสที่จะได้งานทำมีอยู่สูงมาก เมื่อเขากลับไปถึงบ้านเขาจึงรู้สึกเต็มใจที่จะล้างมือให้แม่ของเขา
duayF khwaamM manF jaiM waaF o:hM gaatL theeF jaL daiF ngaanM thamM meeM yuuL suungR maakF meuuaF khaoR glapL bpaiM theungR baanF khaoR jeungM ruuH seukL dtemM jaiM theeF jaL laangH meuuM haiF maaeF khaawngR khaoR
Confident that he had a strong chance of getting the job, when he got home he felt delighted to wash his mother’s hands.
ฝ่ายแม่รู้สึกประหลาดใจระคนหวั่นใจ เธอส่งมือให้ลูก
faaiL maaeF ruuH seukL bpraL laatL jaiM raH khohnM wanL jaiM thuuhrM sohngL meuuM haiF luukF
His mother felt both surprise and concern, but extended her hands to her son.
หนุ่มน้อยค่อยล้างมือให้แม่
noomL naawyH khaawyF laangH meuuM haiF maaeF
The boy gently washed his mother’s hands.
แล้วน้ำตาก็ไหลออกมา
laaeoH namH dtaaM gaawF laiR aawkL maaM
And then he wept.
เขาเพิ่งรู้สึกว่ามือของแม่นั้นช่างเหี่ยวย่นและเต็มไปด้วยริ้วรอยขูดข่วน
khaoR pheerngF ruuH seukL waaF meuuM khaawngR maaeF nanH changF hiaaoL yohnF laeH dtemM bpaiM duayF riuH raawyM khuutL khuaanL
For the first time he felt that his mother’s hands were rough and wrinkled and full of cracks, furrows, and scratches.
ซึ่งบางแผลพอโดนล้างน้ำก็ทำให้แม่เจ็บจนตัวสั่นระริก
seungF baangM phlaaeR phaawM do:hnM laangH naamH gaawF thamM haiF maaeF jepL johnM dtuaaM sanL raH rikH
When he washed his mother’s hands these sores caused her [so much] pain that she trembled.
นี่เป็นครั้งแรกที่เด็กหนุ่มตระหนักรู้ว่า มือคู่นี้เองที่ซักผ้าทุกวันเพื่อหารายได้มาส่งเสียให้เขาได้เล่าเรียน
neeF bpenM khrangH raaekF theeF dekL noomL dtraL nakL ruuH waaF meuuM khuuF neeH aehngM theeF sakH phaaF thookH wanM pheuuaF haaR raaiM daiF maaM sohngL siiaR haiF khaoR daiF laoF riianM
This was the first time that the young man realized that these were the hands that washed clothes every day in order to earn enough money to pay for his education.
รอยแผลเหล่านี้คือราคาที่แม่ต้องจ่ายไปเพื่อความสำเร็จในการศึกษาของเขา เพื่อผลการเรียนที่ยอดเยี่ยมของเขาและอาจจะเพื่ออนาคตของเขาด้วย
raawyM phlaaeR laoL neeH kheuuM raaM khaaM theeF maaeF dtawngF jaaiL bpaiM pheuuaF khwaamM samR retL naiM gaanM seukL saaR khaawngR khaoR pheuuaF phohnR gaanM riianM theeF yaawtF yiiamF khaawngR khaoR laeH aatL jaL pheuuaF aL naaM khohtH khaawngR khaoR duayF
These cracks and sores were the price his mother had to pay for the success he achieved in his education, for the top-notch results he attained, and perhaps for [success] in his future as well.
คืนนั้นสองแม่ลูกได้คุยกันอยู่นาน
kheuunM nanH saawngR maaeF luukF daiF khuyM ganM yuuL naanM
That evening, the mother and son talked with each other for a long time.
เช้าวันต่อมา เด็กหนุ่มก็เดินทางไปที่ออฟฟิศของผู้อำนวยการ
chaaoH wanM dtaawL maaM dekL noomL gaawF deernM thaangM bpaiM theeF aawfL fitH khaawngR phuuF amM nuayM gaanM
The next morning the young man went to the director’s office.
ผู้อำนวยการสังเกตเห็นน้ำตาในดวงตาของเขา จึงพูดขึ้นว่า "ช่วยเล่าให้ฟังหน่อยว่าเมื่อคืนที่บ้าน เธอทำอะไร แล้วได้บทเรียนอะไร"
phuuF amM nuayM gaanM sangR gaehtL henR namH dtaaM naiM duaangM dtaaM khaawngR khaoR jeungM phuutF kheunF waaF chuayF laoF haiF fangM naawyL waaF meuuaF kheuunM theeF baanF thuuhrM thamM aL raiM laaeoH daiF bohtL riianM aL raiM
The director noticed the tears in [the young man’s] eyes, so he said, “Please tell me what you did at home last night and what you learned.”
เด็กหนุ่มตอบว่า "ผมล้างมือให้แม่ครับ แล้วก็เลยช่วยแม่ซักผ้าที่เหลือจนเสร็จ"
dekL noomL dtaawpL waaF phohmR laangH meuuM haiF maaeF khrapH laaeoH gaawF leeuyM chuayF maaeF sakH phaaF theeF leuuaR johnM setL
The young man answered, “I washed my mother’s hands then I helped her finish washing the rest of the laundry.”
ผู้อำนวยการบอกว่า "ช่วยเล่าให้ฉันฟังหน่อยว่า เธอรู้สึกยังไง"
phuuF amM nuayM gaanM baawkL waaF chuayF laoF haiF chanR fangM naawyL waaF thuuhrM ruuH seukL yangM ngaiM
The director said, “Please tell me how you feel.”
เด็กหนุ่มตอบ "ข้อที่หนึ่ง ผมได้รู้ซึ้งถึงคำว่า สำนึกในบุญคุณ ถ้าไม่มีแม่ก็คงไม่มีความสำเร็จของผมด้วย"
dekL noomL dtaawpL khaawF theeF neungL phohmR daiF ruuH seungH theungR khamM waaF samR neukH naiM boonM khoonM thaaF maiF meeM maaeF gaawF khohngM maiF meeM khwaamM samR retL khaawngR phohmR duayF
The young man replied, “First of all I profoundly came to understand the phrase ‘a sense of obligation’; if it were not for my mother, I probably would not have been successful.”
"ข้อที่สอง จากการช่วยแม่ทำงาน ผมได้รู้ว่ามันลำบากยากเย็นยังไงกว่าจะทำอะไรออกมาสักอย่างหนึ่ง"
khaawF theeF saawngR jaakL gaanM chuayF maaeF thamM ngaanM phohmR daiF ruuH waaF manM lamM baakL yaakF yenM yangM ngaiM gwaaL jaL thamM aL raiM aawkL maaM sakL yaangL neungL
“Secondly, from helping my mother with her work, I learned how much more difficult and back-breaking her work that almost anything else.”
"ข้อที่สาม ผมได้เรียนรู้ถึงความสำคัญของความรักและความผูกพันในครอบครัว"
khaawF theeF saamR phohmR daiF riianM ruuH theungR khwaamM samR khanM khaawngR khwaamM rakH laeH khwaamM phuukL phanM naiM khraawpF khruaaM
“Thirdly, I learned about the importance of a family’s love and relationships.”.
ผู้อำนวยการจึงบอกว่า "นี่คือสิ่งที่ฉันต้องการ ฉันอยากได้คนที่รู้ค่าของการได้รับความช่วยเหลือ
phuuF amM nuayM gaanM jeungM baawkL waaF neeF kheuuM singL theeF chanR dtawngF gaanM chanR yaakL daiF khohnM theeF ruuH khaaF khaawngR gaanM daiF rapH khwaamM chuayF leuuaR
The director said, “This is what I wanted; I wanted someone who knows the value of the support he received.”
"อยากได้คนที่เข้าใจถึงความลำบาก ของใครสักคนในการจะทำอะไรได้มาสักอย่าง
yaakL daiF khohnM theeF khaoF jaiM theungR khwaamM lamM baakL khaawngR khraiM sakL khohnM naiM gaanM jaL thamM aL raiM daiF maaM sakL yaangL
“I wanted to hire a person who understands the difficulties of someone who has accomplished something.”
"และอยากได้คนที่ไม่ได้ตั้งเงินเป็นเป้าหมายในชีวิตแต่เพียงอย่างเดียว มาเป็นผู้จัดการให้ฉัน"
laeH yaakL daiF khohnM theeF maiF daiF dtangF ngernM bpenM bpaoF maaiR naiM cheeM witH dtaaeL phiiangM yaangL diaaoM maaM bpenM phuuF jatL gaanM haiF chanR
“And, [I] wanted to hire someone as a manager who does not regard money as the sole objective of his life.”
"เป็นอันตกลงว่าฉันรับเธอไว้ทำงาน"
bpenM anM dtohkL lohngM waaF chanR rapH thuuhrM waiH thamM ngaanM
“So, I agree to hire you to come to work [here].”
ในเวลาต่อมา เด็กหนุ่มคนนี้ก็ได้ทำงานอย่างหนักและได้รับความนับถือจากผู้ใต้บังคับบัญชา
naiM waehM laaM dtaawL maaM dekL noomL khohnM neeH gaawF daiF thamM ngaanM yaangL nakL laeH daiF rapH khwaamM napH theuuR jaakL phuuF dtaiF bangM khapH banM chaaM
Afterwards, the young man worked hard and earned the respect of those who worked for him.
ลูกจ้างทุกคนทำงานเป็นทีมอย่างขยันขันแข็ง กิจการของบริษัทก็เจริญก้าวหน้าเป็นอย่างดี
luukF jaangF thookH khohnM thamM ngaanM bpenM theemM yaangL khaL yanR khanR khaengR gitL jaL gaanM khaawngR baawM riH satL gaawF jaL reernM gaaoF naaF bpenM yaangL deeM
All of his employees worked together diligently as a team and the company’s business activities progressed and prospered.
เด็กที่ถูกตามใจจนเป็นนิสัยได้รับทุกอย่างที่ต้องการ จะสร้างนิสัยเอาแต่ใจตัวเองและเห็นแก่ตัวเองเป็นอันดับแรก
dekL theeF thuukL dtaamM jaiM johnM bpenM niH saiR daiF rapH thookH yaangL theeF dtawngF gaanM jaL saangF niH saiR aoM dtaaeL jaiM dtuaaM aehngM laeH henR gaaeL dtuaaM aehngM bpenM anM dapL raaekF
A child who always gets his own way and receives everything he wants, will get into the habit of thinking only of himself and always putting himself ahead of others.
เขาจะไม่สนใจ ความเหนื่อยยากของพ่อแม่
khaoR jaL maiF sohnR jaiM khwaamM neuuayL yaakF khaawngR phaawF maaeF
He would not be concerned about the hardship his parents [suffered].
เมื่อถึงวัยทำงานเขาก็จะคาดหวังว่า ใครจะต้องเชื่อฟังเขา
meuuaF theungR waiM thamM ngaanM khaoR gaawF jaL khaatF wangR waaF khraiM jaL dtawngF cheuuaF fangM khaoR
When he gets old enough to work, he will expect that everyone will obey him.
เมื่อเขาเป็นผู้จัดการ เขาจึงไม่มีวันรู้ว่าบรรดาลูกจ้างนั้นลำบากอย่างไร และมักจะโทษคนอื่น
meuuaF khaoR bpenM phuuF jatL gaanM khaoR jeungM maiF meeM wanM ruuH waaF banM daaM luukF jaangF nanH lamM baakL yaangL raiM laeH makH jaL tho:htF khohnM euunL
When he gets to be a manager he will never appreciate the difficulties of those who work for him and he will usually find fault in others.
คนลักษณะนี้อาจจะทำงานได้ อาจจะประสบความสำเร็จช่วงหนึ่ง
khohnM lakH saL naL neeH aatL jaL thamM ngaanM daiF aatL jaL bpraL sohpL khwaamM samR retL chuaangF neungL
This sort of person might be able to function; [he] might be able to succeed for a period of time.
แต่ในที่สุดแล้ว เขาจะไม่สำเหนียกคุณค่าของความสำเร็จ หากยังคงคร่ำครวญ เคียดขึ้ง และไม่มีวันรู้สึกเพียงพอ
dtaaeL naiM theeF sootL laaeoH khaoR jaL maiF samR niiakL khoonM naH khaaF khaawngR khwaamM samR retL haakL yangM khohngM khramF khruaanM khiiatF kheungF laeH maiF meeM wanM ruuH seukL phiiangM phaawM
However, in the end, he will not pay heed to the value of his success; rather he continues to complain, is resentful, and never feels that he has enough.
ถ้าเราเป็นพ่อแม่ประเภทที่ปกป้องลูกแบบนี้ จงถามตัวเราว่า เรากำลังให้ความรักกับลูกหรือกำลังทำลายเขากันแน่?
thaaF raoM bpenM phaawF maaeF bpraL phaehtF theeF bpohkL bpaawngF luukF baaepL neeH johngM thaamR dtuaaM raoM waaF raoM gamM langM haiF khwaamM rakH gapL luukF reuuR gamM langM thamM laaiM khaoR ganM naaeF
If we become this type of parent who protects our children like this, we should be asking ourselves whether we are giving our children love or are hurting them.
เราให้ลูกมีบ้านใหญ่อยู่กันกินอาหารดีเรียนเปียโน ดูทีวีจอใหญ่
raoM haiF luukF meeM baanF yaiL yuuL ganM ginM aaM haanR deeM riianM bpiiaM no:hM duuM theeM weeM jaawM yaiL
We give our children a large house; they eat good food; they learn to play the piano; [and] they watch large screen televisions.
แต่เวลาที่เราตัดหญ้า ลองให้ลูกได้ทำด้วย
dtaaeL waehM laaM theeF raoM dtatL yaaF laawngM haiF luukF daiF thamM duayF
But when the time comes to mow the lawn just try to get your children to do it with you.
หลังอาหารให้เขาล้างถ้วยชามของตัวเองพร้อม ๆ กับพี่น้อง
langR aaM haanR haiF khaoR laangH thuayF chaamM khaawngR dtuaaM aehngM phraawmH phraawmH gapL pheeF naawngH
After dinner, try to get them to was their own dishes, along with their brothers and sisters.
ไม่ใช่ว่าเราไม่มีปัญญาจ้างคนรับใช้ แต่เพราะเราอยากจะให้ความรักกับพวกเขาอย่างถูกวิธี
maiF chaiF waaF raoM maiF meeM bpanM yaaM jaangF khohnM rapH chaiH dtaaeL phrawH raoM yaakL jaL haiF khwaamM rakH gapL phuaakF khaoR yaangL thuukL wiH theeM
It’s not that we cannot hire someone to do it, but because we want to show that we love [our children] in every way possible.
เราอยากให้เขาเข้าใจว่า ไม่ว่าพ่อแม่จะจนหรือจะรวย วันหนึ่งก็จะต้องผมขาว แก่เฒ่าลงไป เหมือนกับแม่ของเด็กหนุ่มคนนี้
raoM yaakL haiF khaoR khaoF jaiM waaF maiF waaF phaawF maaeF jaL johnM reuuR jaL ruayM wanM neungL gaawF jaL dtawngF phohmR khaaoR gaaeL thaoF lohngM bpaiM meuuanR gapL maaeF khaawngR dekL noomL khohnM neeH
We want them to understand that whether their parents are poor or rich, someday they themselves will get old, like the mother of this young man.
สิ่งที่สำคัญที่สุดที่ลูกของเราจะได้เรียนรู้ คือรู้คุณค่าของความพยายาม ได้รู้จักว่า ความยากลำบากมันเป็นยังไง และได้เรียนรู้ที่จะทำงานร่วมกับผู้อื่นให้เป็น
singL theeF samR khanM theeF sootL theeF luukF khaawngR raoM jaL daiF riianM ruuH kheuuM ruuH khoonM naH khaaF khaawngR khwaamM phaH yaaM yaamM daiF ruuH jakL waaF khwaamM yaakF lamM baakL manM bpenM yangM ngaiM laeH daiF riianM ruuH theeF jaL thamM ngaanM ruaamF gapL phuuF euunL haiF bpenM
The most important thing for our children to understand is to know the value of making an effort; to comprehend what it is to struggle; and, to learn how to work well with others.