thai-language.comInternet resource
for the Thai language
Lookup:
» more options here
Browse

F.A.Q. Check out the list of frequently asked questions for a quick answer to your inquiry

e-mail the author
guestbook
site settings
site news
bulk lookup
Bangkok
Thanks for your

recent donations!

Narisa N. $+++!
John A. $+++!
Paul S. $100!
Mike A. $100!
Eric B. $100!
John Karl L. $100!
Don S. $100!
John S. $100!
Peter B. $100!
Ingo B $50
Peter d C $50
Hans G $50
Alan M. $50
Rod S. $50
Wolfgang W. $50
Bill O. $70
Ravinder S. $20
Chris S. $15
Jose D-C $20
Steven P. $20
Daniel W. $75
Rudolf M. $30
David R. $50
Judith W. $50
Roger C. $50
Steve D. $50
Sean F. $50
Paul G. B. $50
xsinventory $20
Nigel A. $15
Michael B. $20
Otto S. $20
Damien G. $12
Simon G. $5
Lindsay D. $25
David S. $25
Laurent L. $40
Peter van G. $10
Graham S. $10
Peter N. $30
James A. $10
Dmitry I. $10
Edward R. $50
Roderick S. $30
Mason S. $5
Henning E. $20
John F. $20
Daniel F. $10
Armand H. $20
Daniel S. $20
James McD. $20
Shane McC. $10
Roberto P. $50
Derrell P. $20
Trevor O. $30
Patrick H. $25
Rick @SS $15
Gene H. $10
Aye A. M. $33
S. Cummings $25
Will F. $20
Get e-mail

Sign-up to join our mail­ing list. You'll receive e­mail notification when this site is updated. Your privacy is guaran­teed; this list is not sold, shared, or used for any other purpose. Click here for more infor­mation.

To unsubscribe, click here.

Reading Exercise: Short Stories » A Short Story: "Amid Conflict"


Adapted from เนชั่นสุดสัปดาห์ ฉบับที่ 1101 ประจำวันที่ 5 กรกฎาคม 2556 “Nation Weekend”, July 5, 2013
 Javascript feature

เสียงพ่อบ่นงึมงำอยู่ข้างล่างคนเดียวขณะที่ผมเดินลงมาจะอาบน้ำแต่งตัวไปโรงเรียน
siiangR phaawF bohnL ngeumM ngamM yuuL khaangF laangF khohnM diaaoM khaL naL theeF phohmR deernM lohngM maaM jaL aapL naamH dtaengL dtuaaM bpaiM ro:hngM riianM
[I heard] my father muttering complaints, all by himself downstairs, as I come down to take a bath and get dressed to get ready for school.
พ่อนั่งหน้าเครียด อยู่บนโซฟา ในมือถือถ้วยกาแฟหอมกรุ่น
phaawF nangF naaF khriiatF yuuL bohnM so:hM faaM naiM meuuM theuuR thuayF gaaM faaeM haawmR groonL
[I] see my father sitting on the sofa with a tense expression; in his hand is a cup of strong coffee.
ดวงตาจดจ่ออยู่กับข่าวเช้าในจอโทรทัศน์เกี่ยวกับการชุมนุมทางการเมืองที่ยืดเยื้อมาหลายวัน
duaangM dtaaM johtL jaawL yuuL gapL khaaoL chaaoH naiM jaawM tho:hM raH thatH giaaoL gapL gaanM choomM noomM thaangM gaanM meuuangM theeF yeuutF yeuuaH maaM laaiR wanM
His eyes are fixed on the television morning news program showing the political rally which had been going on for many days.
เช้าวันนี้พ่อมีท่าทางครุ่นคิดกังวลมากกว่าวันก่อน เพราะรัฐบาลประกาศจะจัดการกับม็อบที่มาตั้งเวทีประท้วงปิดถนนอย่างเอาจริงเอาจังเสียที
chaaoH wanM neeH phaawF meeM thaaF thaangM khroonF khitH gangM wohnM maakF gwaaL wanM gaawnL phrawH ratH thaL baanM bpraL gaatL jaL jatL gaanM gapL mawpH theeF maaM dtangF waehM theeM bpraL thuaangH bpitL thaL nohnR yaangL aoM jingM aoM jangM siiaR theeM
This morning, father was particularly brooding and worried because the government announced that it was seriously going to “take care” of the mob which had set up a protest stage and closed down the road.
ถ้าไม่เช่นนั้นจะมีปัญหาลุกลามบานปลายจนควบคุมสถานการณ์ไม่อยู่
thaaF maiF chenF nanH jaL meeM bpanM haaR lookH laamM baanM bplaaiM johnM khuaapF khoomM saL thaanR naH gaanM maiF yuuL
If [they] do not do this, the problem will spread and escalate until the situation spins out of control.
มีแนวโน้มเป็นไปได้ว่ารัฐบาลอาจลงมือปฏิบัติการดับไฟแต่ต้นลม
meeM naaeoM no:hmH bpenM bpaiM daiF waaF ratH thaL baanM aatL lohngM meuuM bpaL dtiL batL gaanM dapL faiM dtaaeL dtohnF lohmM
There is an increasing possibility that the government might take action to quell the flames before they escalate further.
เห็นจากจอภาพมีผู้คนหลั่งไหลออกมาร่วมชุมนุมกันอย่างหนาตา
henR jaakL jaawM phaapF meeM phuuF khohnM langL laiR aawkL maaM ruaamF choomM noomM ganM yaangL naaR dtaaM
From the television screen we can see that people continue to flock in to join the rally.
เหตุผลที่พวกเขามาก็เพื่อเรียกร้องสิทธิอันชอบธรรมในการเป็นเจ้าของผืนแผ่นดินระหว่างประเทศที่มีปัญหาเรื้อรังกันมายาวนาน
haehtL phohnR theeF phuaakF khaoR maaM gaawF pheuuaF riiakF raawngH sitL thiH anM chaawpF thamM naiM gaanM bpenM jaoF khaawngR pheuunR phaenL dinM raH waangL bpraL thaehtF theeF meeM bpanM haaR reuuaH rangM ganM maaM yaaoM naanM
These people came in order to demand their legitimate right as citizens in a country which has been experiencing many long-standing problems.
บอกตามตรงผมเองเบื่อหน่ายความขัดแย้งทางการเมืองที่สับสนยุ่งเหยิงในประเทศนี้เต็มทน
baawkL dtaamM dtrohngM phohmR aehngM beuuaL naaiL khwaamM khatL yaaengH thaangM gaanM meuuangM theeF sapL sohnR yoongF yeerngR naiM bpraL thaehtF neeH dtemM thohnM
Let me tell you the truth: I, myself, am sick and tired of the confused and muddled political fighting which has utterly engulfed our country.
ไม่รู้ว่ามันจะจบเกมลงอย่างไร เพราะต่างฝ่ายต่างไม่มีใครยอมใคร
maiF ruuH waaF manM jaL johpL gaehmM lohngM yaangL raiM phrawH dtaangL faaiL dtaangL maiF meeM khraiM yaawmM khraiM
I do not know how this game will end, because each side is dug in and is unwilling to compromise.
พ่อเกาะติดเรื่องราวทั้งหมดมาตั้งแต่เริ่มก่อตัวการชุมนุม ทั้งทางหนังสือพิมพ์และโทรทัศน์
phaawF gawL dtitL reuuangF raaoM thangH mohtL maaM dtangF dtaaeL reermF gaawL dtuaaM gaanM choomM noomM thangH thaangM nangR seuuR phimM laeH tho:hM raH thatH
My father has been fixated on this issue since the rally first began, [getting his information] both through the newspapers and the television.
บางครั้งก็เข้าอินเทอร์เน็ตดูความเคลื่อนไหวของเหตุการณ์ว่ามันจะพลิกผันไปในทางไหน
baangM khrangH gaawF khaoF inM thuuhrM netH duuM khwaamM khleuuanF waiR khaawngR haehtL gaanM waaF manM jaL phlikH phanR bpaiM naiM thaangM naiR
Sometimes [he] goes onto the Internet to see how the situation has developed and in what direction changes have occurred.
พยายามเก็บรายละเอียดทุกเม็ดทุกดอกมิให้ร่วงหล่น
phaH yaaM yaamM gepL raaiM laH iiatL thookH metH thookH daawkL miH haiF ruaangF lohnL
[He] tries to collect every detail and lose nothing.
จริงอยู่พ่อมีเรื่องอะไรต่าง ๆ อยู่เต็มหัว แต่ไม่กล้าวิพากษ์วิจารณ์ให้ใครฟังได้อย่างเต็มปากเต็มคำ
jingM yuuL phaawF meeM reuuangF aL raiM dtaangL dtaangL yuuL dtemM huaaR dtaaeL maiF glaaF wiH phaakF wiH jaanM haiF khraiM fangM daiF yaangL dtemM bpaakL dtemM khamM
It is true that my father’s head was filled with many concerns, but he did not dare to openly and fully offer his comments to anyone.
เพื่อนบ้านที่เห็นหน้ากันอยู่ทุกวันก็ใช่ว่าจะคิดเห็นตรงกับเราเสมอไป
pheuuanF baanF theeF henR naaF ganM yuuL thookH wanM gaawF chaiF waaF jaL khitH henR dtrohngM gapL raoM saL muuhrR bpaiM
Our neighbors, whom we see every day, did not always agree with us.
ดูแล้วการแบ่งแยกทางความคิดจนถึงขั้นแบ่งสีแบ่งกลุ่มเป็นเรื่องที่น่าหวั่นกลัว...
duuM laaeoH gaanM baengL yaaekF thaangM khwaamM khitH johnM theungR khanF baengL seeR baengL gloomL bpenM reuuangF theeF naaF wanL gluaaM
It seems that ideological differences have come to the point of splits into color factions of frightening proportions...
...เพราะมีแต่จะสร้างความแตกแยกลามไหลไปทุกหย่อมหญ้าในสังคม
phrawH meeM dtaaeL jaL saangF khwaamM dtaaekL yaaekF laamM laiR bpaiM thookH yaawmL yaaF naiM sangR khohmM
...because fissures have been created and have spread throughout every corner of society.
ไม่เว้นแม้กระทั่งครูในโรงเรียนที่สอนผมก็ยังไม่ค่อยจะลงรอยกัน
maiF wenH maaeH graL thangF khruuM naiM ro:hngM riianM theeF saawnR phohmR gaawF yangM maiF khaawyF jaL lohngM raawyM ganM
[These splits] have not even excluded teachers, so that the teachers who teach me don’t really agree with one another.
พ่อรอบคอบพอที่จะไม่พูดอะไรออกไปแบบสุ่มสี่สุ่มห้า เพราะคนที่พูดด้วยไม่รู้ว่าใครเป็นใคร
phaawF raawpF khaawpF phaawM theeF jaL maiF phuutF aL raiM aawkL bpaiM baaepL soomL seeL soomL haaF phrawH khohnM theeF phuutF duayF maiF ruuH waaF khraiM bpenM khraiM
My father was circumspect enough not to say anything carelessly in public because he was not sure of [the political positions] of the people to whom he was speaking.
หากไม่ระมัดระวังถ้อยคำอาจถึงขั้นเสียเพื่อนและได้ศัตรูกลับมาโดยไม่รู้ตัว
haakL maiF raH matH raH wangM thaawyF khamM aatL theungR khanF siiaR pheuuanF laeH daiF satL dtruuM glapL maaM dooyM maiF ruuH dtuaaM
If we are not careful with our words, it might come to the point where we inadvertently lose friends or create enemies.
แม่ยิ่งไม่ชอบการบ้านการเมืองมาแต่ไหนแต่ไหร่ พูดไปก็เปลืองน้ำลายเปล่า ๆ
maaeF yingF maiF chaawpF gaanM baanF gaanM meuuangM maaM dtaaeL naiR dtaaeL raiL phuutF bpaiM gaawF bpleuuangM naamH laaiM bplaaoL bplaaoL
To say anything to my mother, who, basically, has not been interested in politics, is just a waste of words.
เมื่อไร้ทางออกพ่อก็เอาผมนี่ล่ะเป็นกระโถนรองรับอารมณ์ระบายสิ่งที่พ่ออัดอั้นตันใจ
meuuaF raiH thaangM aawkL phaawF gaawF aoM phohmR neeF laF bpenM graL tho:hnR raawngM rapH aaM rohmM raH baaiM singL theeF phaawF atL anF dtanM jaiM
Lacking another way out, my father uses me as a receptacle for his bottled up emotions.
แต่เด็กอย่างผมก็ได้แค่ฟัง ไปยังงั้นล่ะจับต้นชนปลายอะไรไม่ค่อยได้หรอก
dtaaeL dekL yaangL phohmR gaawF daiF khaaeF fangM bpaiM yangM nganH laF japL dtohnF chohnM bplaaiM aL raiM maiF khaawyF daiF raawkL
But I am just a kid, so I only listen; that’s the way it is. I can’t make heads of tails out of anything at all.
แม้แต่คำว่า ประชาธิปไตยจอมปลอม ประชาธิปไตยที่แท้จริง พื้นที่พิพาท ก็เล่นเอาผมมึนงงแล้ว
maaeH dtaaeL khamM waaF bpraL chaaM thipH bpaL dtaiM jaawmM bplaawmM bpraL chaaM thipH bpaL dtaiM theeF thaaeH jingM pheuunH theeF phiH phaatF gaawF lenF aoM phohmR meunM ngohngM laaeoH
Even terms like “phony democracy,” “genuine democracy,” and “disputed territory” make me dizzy.
ครอบครัวผมเป็นครอบครัวเล็ก ๆ มีพ่อแม่ และพี่ณัฐพี่ชายคนโต ซึ่งอายุห่างกับผมถึงแปดปี
khraawpF khruaaM phohmR bpenM khraawpF khruaaM lekH lekH meeM phaawF maaeF laeH pheeF natH pheeF chaaiM khohnM dto:hM seungF aaM yooH haangL gapL phohmR theungR bpaaetL bpeeM
Our family is small; there are my father, my mother, and my older brother Nat who is eight years older than me.
เขาจบปริญญาตรีมาทางด้านวิศวกรรม จบปั๊บก็ออกมาหางานทำได้ทันที
khaoR johpL bpaL rinM yaaM dtreeM maaM thaangM daanF witH saL waH gamM johpL bpapH gaawF aawkL maaM haaR ngaanM thamM daiF thanM theeM
He got his college degree in Engineering; once he got his degree, he immediate went out and found a job.
เก็บเงินเก็บทองเพื่อสร้างอนาคต พี่ณัฐวางแผนจะซื้อบ้านใหม่ย่านนอกเมืองสักทีหลัง
gepL ngernM gepL thaawngM pheuuaF saangF aL naaM khohtH pheeF natH waangM phaaenR jaL seuuH baanF maiL yaanF naawkF meuuangM sakL theeM langR
[He] saved his money for building [his] future; Nat planned to buy a new home outside the city.
กะให้พวกเราไปอยู่ด้วยกันที่นั่น
gaL haiF phuaakF raoM bpaiM yuuL duayF ganM theeF nanF
[He] figured that we would go live with him there.
บ้านเก่าที่เคยอยู่ก็คงขายไป หรือไม่ก็ให้เขาเช่า
baanF gaoL theeF kheeuyM yuuL gaawF khohngM khaaiR bpaiM reuuR maiF gaawF haiF khaoR chaoF
The house where we used to live would be sold, or, if not [sold], would be rented.
เอาเงินที่ได้มาทำประโยชน์อย่างอื่น
aoM ngernM theeF daiF maaM thamM bpraL yo:htL yaangL euunL
[We would] take the money we would get to use for other purposes.
นี่คือความสุขเล็ก ๆ ของพ่อแม่และผมที่มีพี่ชายคนโตเป็นความหวัง
neeF kheuuM khwaamM sookL lekH lekH khaawngR phaawF maaeF laeH phohmR theeF meeM pheeF chaaiM khohnM dto:hM bpenM khwaamM wangR
These are the small bits of my father, mother, and my happiness which we anticipate from my older brother.
"สายแล้วพ่อ เดี๋ยวรถติดไปไม่ทันโรงเรียน" ผมเร่งให้พ่อรู้ตัว ขณะเหลือบดูนาฬิกาบนฝาผนัง
saaiR laaeoH phaawF diaaoR rohtH dtitL bpaiM maiF thanM ro:hngM riianM phohmR rengF haiF phaawF ruuH dtuaaM khaL naL leuuapL duuM naaM liH gaaM bohnM faaR phaL nangR
“It’s getting late already, Dad. Soon the traffic will get bad and I won’t get to school on time,” I say, trying to hurry my father up as I glanced at the wall clock.
เพราะกว่าจะฝ่าดงรถอันแสนจะแออัดยัดเยียดในยามเช้าไปได้คงกินเวลาร่วมชั่วโมง
phrawH gwaaL jaL faaL dohngM rohtH anM saaenR jaL aaeM atL yatH yiiatF naiM yaamM chaaoH bpaiM daiF khohngM ginM waehM laaM ruaamF chuaaF mo:hngM
Because, it is likely to take the better part of an hour before we can get through the thick jungle of morning traffic.
ถ้าขืนไปสายเลยเวลาเคารพธงชาติละก็ มีหวังโดนครูฝ่ายปกครองสั่งลงโทษให้วิดพื้นหรือไม่ก็วิ่งรอบสนามฟุตบอลจนลิ้นห้อยแน่
thaaF kheuunR bpaiM saaiR leeuyM waehM laaM khaoM rohpH thohngM chaatF laH gaawF meeM wangR do:hnM khruuM faaiL bpohkL khraawngM sangL lohngM tho:htF haiF witH pheuunH reuuR maiF gaawF wingF raawpF saL naamR footH baawnM johnM linH haawyF naaeF
If I get [to school] late, after the flag-raising ceremony, it is likely that the administrative teacher will punish me by having me do push-ups or to run around the football field until my tongue is hanging out.
"อีกแป๊บหนึ่ง" พ่อบอก แต่ตายังจ้องเป๋ง มองดูภาพผู้คนที่มาชุมนุมและเจ้าหน้าที่ตำรวจปราบจลาจลที่ถูกส่งมาตรึงกำลังพร้อมโล่และกระบองด้วยหัวใจหวั่นระทึก
eekL bpaaepH neungL phaawF baawkL dtaaeL dtaaM yangM jaawngF bpengR maawngM duuM phaapF phuuF khohnM theeF maaM choomM noomM laeH jaoF naaF theeF dtamM ruaatL bpraapL jaL laaM johnM theeF thuukL sohngL maaM dtreungM gamM langM phraawmH lo:hF laeH graL baawngM duayF huaaR jaiM wanL raH theukH
“Just a moment longer,” my father said, but his eyes remained glued to the TV screen, his heart beating anxiously, as he watched pictures of the rally protesters and the riot police who were sent to hold their positions with shields and batons at the ready.
จริง ๆ พ่อรู้หน้าที่ของตัวเองดีอยู่แล้วว่าจะต้องขับรถไปส่งผมตรงหน้าห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่งเป็นประจำทุกเช้า
jingM jingM phaawF ruuH naaF theeF khaawngR dtuaaM aehngM deeM yuuL laaeoH waaF jaL dtawngF khapL rohtH bpaiM sohngL phohmR dtrohngM naaF haangF sapL phaH sinR khaaH haengL neungL bpenM bpraL jamM thookH chaaoH
In fact, my father well knows that it is his responsibility to drive me to the front of one of the shopping malls every morning.
จากนั้นผมก็ขึ้นรถเมล์ต่อไปเอง
jaakL nanH phohmR gaawF kheunF rohtH maehM dtaawL bpaiM aehngM
From there, I board a bus by myself.
พ่อเกษียณก่อนกำหนดมาได้สักสามปี
phaawF gaL siianR gaawnL gamM nohtL maaM daiF sakL saamR bpeeM
My father retired early, three years ago.
ก่อนหน้านั้นพ่อบ่นเหนื่อยหน่ายกับระบบราชการที่มีคนได้ดิบได้ดีด้วยการเลียแข้งเลียขาหรือการสร้างความสำเร็จในชีวิตด้วยการประจบสอพลอ
gaawnL naaF nanH phaawF bohnL neuuayL naaiL gapL raH bohpL raatF chaH gaanM theeF meeM khohnM daiF dipL daiF deeM duayF gaanM liiaM khaaengF liiaM khaaR reuuR gaanM saangF khwaamM samR retL naiM cheeM witH duayF gaanM bpraL johpL saawR phlaawM
Before then, my father complained of being fed up with the civil service system which had people who did well for themselves by currying favor or by achieving success by flattery and fawning.
พ่อย้ำสอนผมกับพี่ชายเสมอว่าอย่าได้เอาเป็นเยี่ยงอย่าง และอย่ายอมค้อมหัวให้กับความอยุติธรรมอย่างเด็ดขาด
phaawF yaamH saawnR phohmR gapL pheeF chaaiM saL muuhrR waaF yaaL daiF aoM bpenM yiiangF yaangL laeH yaaL yaawmM khaawmH huaaR haiF gapL khwaamM aL yootH dtiL thamM yaangL detL khaatL
Father always taught me and my brother not to use this [behavior] as a role model and absolutely never to accede to unfairness.
ตอนนี้พ่อออกมาอยู่บ้านเฉย ๆ หลังจากหมดภาระหน้าที่ในการงาน
dtaawnM neeH phaawF aawkL maaM yuuL baanF cheeuyR cheeuyR langR jaakL mohtL phaaM raH naaF theeF naiM gaanM ngaanM
So now, Father just stayed home after he left his [civil service] duty.
จะทำอะไรก็ได้ตามอิสระ ว่างถ้าไม่อ่านหนังสือพิมพ์ก็อยู่หน้าคอมพิวเตอร์
jaL thamM aL raiM gaawF daiF dtaamM itL saL raL waangF thaaF maiF aanL nangR seuuR phimM gaawF yuuL naaF khaawmM phiuM dtuuhrM
[He] was free to do whatever he wanted; if he was not reading the newspaper he was sitting in front of the computer.
พ่อเริ่มพิมพ์นั่นพิมพ์นี่ได้คล่องขึ้นตามลำดับ สามารถเข้าอินเทอร์เน็ตเพื่อศึกษาหาความรู้ที่ตัวเองสนใจ
phaawF reermF phimM nanF phimM neeF daiF khlaawngF kheunF dtaamM lamM dapL saaR maatF khaoF inM thuuhrM netH pheuuaF seukL saaR haaR khwaamM ruuH theeF dtuaaM aehngM sohnR jaiM
Father began to be able to type this and that with greater skill; he was able to get into the Internet to get information that he was interested in.
แต่ส่วนใหญ่ก็ไม่พ้นเรื่องการเมือง
dtaaeL suaanL yaiL gaawF maiF phohnH reuuangF gaanM meuuangM
But [he] almost never ignored the political issues.
ผิดกับช่วงก่อนเกษียณ พ่อยังงมหาตัวอักษรบนแป้นไม่เจอจนรู้สึกหงุดหงิด
phitL gapL chuaangF gaawnL gaL siianR phaawF yangM ngohmM haaR dtuaaM akL saawnR bohnM bpaaenF maiF juuhrM johnM ruuH seukL ngootL ngitL
This was different than before he retired; Father struggled to find letters on the [computer] keyboard and felt frustrated when he couldn’t find one.
จิ้มผิดจิ้มถูก
jimF phitL jimF thuukL
[He] typed in a [hunt and peck], hit or miss manner.
ผมกับพี่ชายต้องอธิบาย คอยชี้แนะขั้นตอนต่าง ๆ จนเมื่อยปากกว่าพ่อจะใช้งานเป็น
phohmR gapL pheeF chaaiM dtawngF aL thiH baaiM khaawyM cheeH naeH khanF dtaawnM dtaangL dtaangL johnM meuuayF bpaakL gwaaL phaawF jaL chaiH ngaanM bpenM
My brother and I needed to explain [the computer] to him; we suggested various ways of doing things until we were blue in the face and he was capable of using it.
เรื่องนี้เรารู้ดีว่าพ่ออายุมากขึ้นทุกวัน
reuuangF neeH raoM ruuH deeM waaF phaawF aaM yooH maakF kheunF thookH wanM
We know very well that our father is getting older every day.
ความขี้หลงขี้ลืมเริ่มมาเยื้อนบ้างเป็นธรรมดา
khwaamM kheeF lohngR kheeF leuumM reermF maaM yeuuanH baangF bpenM thamM maH daaM
Forgetfulness is taking over as it normally does [for someone his age].
ความจริงผมก็โตแล้ว เรียนอยู่ชั้น ม.
khwaamM jingM phohmR gaawF dto:hM laaeoH riianM yuuL chanH metH seeL
The truth is that I am already grown up and am in the tenth grade.
ไม่น่าต้องให้พ่อเหนื่อยยากลำบากกับการขับรถออกไปส่งทุก ๆ เช้า
maiF naaF dtawngF haiF phaawF neuuayL yaakF lamM baakL gapL gaanM khapL rohtH aawkL bpaiM sohngL thookH thookH chaaoH
It is not really necessary for my father to take trouble to drive me every morning.
แต่อย่างว่าโรงเรียนผมอยู่ไกลถึงย่านเขตบางเขน หากเดินทางเองก็ต้องโหนรถเมล์ถึงสองต่อกว่าจะถึง
dtaaeL yaangL waaF ro:hngM riianM phohmR yuuL glaiM theungR yaanF khaehtL baangM khaehnR haakL deernM thaangM aehngM gaawF dtawngF ho:hnR rohtH maehM theungR saawngR dtaawL gwaaL jaL theungR
But, as I have said, my school is located close to Bang Kaen; if I went by myself, I would have to hang off two bus connections to get there.
ยังไม่นับนั่งมอเตอร์ไซค์รับจ้างจากวินหน้าหมู่บ้านไปยังถนนใหญ่ซึ่งต้องจ่ายเที่ยวละ ๑๕ บาท ซึ่งถือว่าแพงเอาการ
yangM maiF napH nangF maawM dtuuhrM saiM rapH jaangF jaakL winM naaF muuL baanF bpaiM yangM thaL nohnR yaiL seungF dtawngF jaaiL thiaaoF laH sipL haaF baatL seungF theuuR waaF phaaengM aoM gaanM
[This trip] still does not include riding on a motorcycle taxi from the taxi stand in front of our village to the major road for which I have to pay 15 baht which is pretty expensive.
พ่อคิดถูกที่ขับรถออกไปส่งผม เพราะตอนขากลับพ่อจะได้แวะซื้อหนังสือพิมพ์มาอ่าน
phaawF khitH thuukL theeF khapL rohtH aawkL bpaiM sohngL phohmR phrawH dtaawnM khaaR glapL phaawF jaL daiF waeH seuuH nangR seuuR phimM maaM aanL
My father has the right idea in driving me because on the way home he can stop and buy and newspaper to read.
รวมทั้งแกงถุงหรือผลไม้ติดมือกลับบ้านเป็นอาหารมื้อเช้าและมื้อกลางวันบางทีก็เหลือไปถึงมื้อเย็น
ruaamM thangH gaaengM thoongR reuuR phohnR laH maaiH dtitL meuuM glapL baanF bpenM aaM haanR meuuH chaaoH laeH meuuH glaangM wanM baangM theeM gaawF leuuaR bpaiM theungR meuuH yenM
And, he can also pick up a bag of curry or some fruit to take home for breakfast and lunch; sometimes there is some leftover for dinner as well.
"บ้านเมืองนี้มันจะเอากันยังไงไม่รู้" พ่อเปรยออกมาขณะฟังข่าวจากคลื่นวิทยุในรถรายการเดียวกันกับโทรทัศน์ที่บ้าน
baanF meuuangM neeH manM jaL aoM ganM yangM ngaiM maiF ruuH phaawF bpreeuyM aawkL maaM khaL naL fangM khaaoL jaakL khleuunF witH thaH yooH naiM rohtH raaiM gaanM diaaoM ganM gapL tho:hM raH thatH theeF baanF
“I just don’t know what will happen to our country!” Father remarked while listening to the news on the car radio on the same program as was on the television at home.
"ดูสิ คนพวกนั้นออกมาปกป้องชาติปกป้องแผ่นดิน เขาทำเพื่อชาติแท้ ยังคิดจะสลายเขาอีก ดีไม่ดี"
duuM siL khohnM phuaakF nanH aawkL maaM bpohkL bpaawngF chaatF bpohkL bpaawngF phaenL dinM khaoR thamM pheuuaF chaatF thaaeH yangM khitH jaL saL laaiR khaoR eekL deeM maiF deeM
“Just look! These people are out there to protect our people and our nation. They are truly doing this for the People, and [the government] is still thinking about dispersing them. Is this a good thing or a bad thing?”.
"วันนี้พ่ออาจจะออกไปด้วย เป็นยังไงก็เป็นกัน"
wanM neeH phaawF aatL jaL aawkL bpaiM duayF bpenM yangM ngaiM gaawF bpenM ganM
“Today I might go out too. Whatever will happen will happen.”
ประโยคหลังยังแว่วเข้าหูผมไม่หาย ขณะลงจากรถพ่อมายืนรอรถเมล์อยู่หน้าห้าง
bpraL yo:hkL langR yangM waaeoF khaoF huuR phohmR maiF haaiR khaL naL lohngM jaakL rohtH phaawF maaM yeuunM raawM rohtH maehM yuuL naaF haangF
[My father’s] last sentence continued to reverberated in my ears as I left his car to stand and wait for the bus in front of the department store.
จริงหรือเปล่านะที่พ่อบอกว่าจะออกไปร่วมชุมนุมกับเขาด้วย
jingM reuuR bplaaoL naH theeF phaawF baawkL waaF jaL aawkL bpaiM ruaamF choomM noomM gapL khaoR duayF
Is it really true that my father said that he would join the rally with the rest of them?
เมื่อก่อนนี้เห็นนั่งเฝ้าแต่หน้าจอ แต่ทำไมวันนี้พ่อเกิดฮึดขึ้นมาไม่รู้
meuuaF gaawnL neeH henR nangF faoF dtaaeL naaF jaawM dtaaeL thamM maiM wanM neeH phaawF geertL heutH kheunF maaM maiF ruuH
Before this, [I] saw him sitting in front of the TV screen; but, I don’t understand why today my father is determined to stand up [and go].
หรือว่าพ่อถูกกรอกหูด้วยถ้อยคำกินใจจากผู้ปราศรัย เลยทำให้ฮึกเหิมเคลิ้มคล้อยไปกับสถานการณ์ผสมผสานกับข่าวหนังสือพิมพ์ที่ชอบสร้างกระแสให้ครึกโครมใหญ่โต
reuuR waaF phaawF thuukL graawkL huuR duayF thaawyF khamM ginM jaiM jaakL phuuF bpraaM saiR leeuyM thamM haiF heukH heermR khleermH khlaawyH bpaiM gapL saL thaanR naH gaanM phaL sohmR phaL saanR gapL khaaoL nangR seuuR phimM theeF chaawpF saangF graL saaeR haiF khreukH khro:hmM yaiL dto:hM
Or, is it that my father has had his ears filled with the speakers’ deeply moving words that caused him to so get so recklessly carried away by these events, along with all the news from the newspapers which are prone to exaggeration and sensationalization.
จำได้ว่ามีอยู่วันหนึ่งพ่อลองชวนแม่ไปฟังการชุมนุมแบบใกล้ชิดติดขอบเวที เพราะอยากไปสัมผัสบรรยากาศสด ๆ ด้วยตัวเองสักครั้ง
jamM daiF waaF meeM yuuL wanM neungL phaawF laawngM chuaanM maaeF bpaiM fangM gaanM choomM noomM baaepL glaiF chitH dtitL khaawpL waehM theeM phrawH yaakL bpaiM samR phatL banM yaaM gaatL sohtL sohtL duayF dtuaaM aehngM sakL khrangH
I remember that one day my father invited my mother to go with him to listen to [the speeches] at the rally up close to the stage because just once he wanted to experience the atmosphere in a personal way.
แต่แม่กลับปฏิเสธเสียงแข็ง พร้อมปรามพ่อ ให้เห็นถึงอันตรายที่จะตามมา
dtaaeL maaeF glapL bpaL dtiL saehtL siiangR khaengR phraawmH bpraamM phaawF haiF henR theungR anM dtaL raaiM theeF jaL dtaamM maaM
Buy my mother firmly refused while at same time forbidding my father from [going] and making him see how dangerous it might be.
"แก่แล้ว จะออกไปทำไม เดี๋ยวเขาสลายขึ้นมาจริง ๆ โดนลูกหลงเจ็บเนื้อเจ็บตัวเปล่า ๆ"
gaaeL laaeoH jaL aawkL bpaiM thamM maiM diaaoR khaoR saL laaiR kheunF maaM jingM jingM do:hnM luukF lohngR jepL neuuaH jepL dtuaaM bplaaoL bplaaoL
“You are so old! Why do you want to go out [there]? [If] you are struck by a stray bullet, you will get hurt for no good reason.
"เที่ยวก่อนจำไม่ได้หรือ ทั้งตายทั้งเจ็บ แขนขาดขาขาดก็มี"
thiaaoF gaawnL jamM maiF daiF reuuR thangH dtaaiM thangH jepL khaaenR khaatL khaaR khaatL gaawF meeM
Don’t you remember what happened last time? People were killed or hurt; arms and legs were broken.
แน่นอนแม่ไม่ได้ใส่ใจเรื่องการเมืองเป็นทุนเดิมอยู่ก่อนแล้ว
naaeF naawnM maaeF maiF daiF saiL jaiM reuuangF gaanM meuuangM bpenM thoonM deermM yuuL gaawnL laaeoH
Certainly, right from the very beginning Mother did not pay attention to political affairs.
แต่คงเป็นห่วงเป็นใยพ่อ ไม่อยากให้เป็นอะไรไปเหมือนกับเหตุการณ์เดือนพฤษภาคม
dtaaeL khohngM bpenM huaangL bpenM yaiM phaawF maiF yaakL haiF bpenM aL raiM bpaiM meuuanR gapL haehtL gaanM deuuanM phreutH saL phaaM khohmM
But she was worried about Father; she didn’t want anything to happen to him like the Black May [massacre in 1992].
ผมรู้สึกอุ่นใจที่พ่อไม่ออกไปร่วมชุมนุม เพราะจะทำให้เราทุกคนในครอบครัวคลายความวิตกกังวลลงไปได้บ้าง
phohmR ruuH seukL oonL jaiM theeF phaawF maiF aawkL bpaiM ruaamF choomM noomM phrawH jaL thamM haiF raoM thookH khohnM naiM khraawpF khruaaM khlaaiM khwaamM wiH dtohkL gangM wohnM lohngM bpaiM daiF baangF
I [would] feel comfortable if my father would not go join the protest because [his not going] would relieve the anxiety of all of us in the family.
เราเข้าใจดี ๆว่าพ่อทุ่มเทจิตใจให้กับฝั่งผู้ชุมนุมอยู่ไม่น้อย นั่นเป็นสิทธิของพ่อ
raoM khaoF jaiM deeM deeM waaF phaawF thoomF thaehM jitL jaiM haiF gapL fangL phuuF choomM noomM yuuL maiF naawyH nanF bpenM sitL thiH khaawngR phaawF
We well understood that my father gave his heart and soul to the protester's faction; this was my father’s right.
ความรักชาติ รักแผ่นดินเป็นสิ่งที่ห้ามกันไม่ได้ แต่พ่อก็ไม่เคยชักจูงเราให้มีความคิดคล้อยตามแต่อย่างใด
khwaamM rakH chaatF rakH phaenL dinM bpenM singL theeF haamF ganM maiF daiF dtaaeL phaawF gaawF maiF kheeuyM chakH juungM raoM haiF meeM khwaamM khitH khlaawyH dtaamM dtaaeL yaangL daiM
Patriotism and love of country are things that cannot be forbidden but our father did not in any way influence us to comply [with his] thinking.
บางทีผมเบื่อหน่ายรายการที่พ่อโปรดตอนนั่งรถ
baangM theeM phohmR beuuaL naaiL raaiM gaanM theeF phaawF bpro:htL dtaawnM nangF rohtH
Sometimes [I] got bored of the programs that my father liked when we were in the car.
ลองกดไปที่คลื่นอื่นฟังเพลงวัยรุ่นเพราะ ดูบ้างดีกว่าฟังแต่เรื่องเครียด พ่อก็ไม่ขัด
laawngM gohtL bpaiM theeF khleuunF euunL fangM phlaehngM waiM roonF phrawH duuM baangF deeM gwaaL fangM dtaaeL reuuangF khriiatF phaawF gaawF maiF khatL
[I] tried out pushing the buttons for another station to listen to for better-sounding young person’s music; [anything] was better than listening to serious stories. My father didn’t stop me.
บางทีผมก็ลองแหย่พ่อเล่น "พ่อไม่เบื่อบ้างหรือไง ฟังได้ทั้งวัน"
baangM theeM phohmR gaawF laawngM yaaeL phaawF lenF phaawF maiF beuuaL baangF reuuR ngaiM fangM daiF thangH wanM
Sometimes I teased my father saying, “Dad, don’t you ever get bored? [You] listen [to this stuff] all day long.”
พ่อใจกว้างในเรื่องนี้ ไม่แสดงอาการโกรธเกรี้ยวหรือเคืองขุ่น เพราะตระหนักดีว่าทุกคนต่างมีสมอง มีความคิดเป็นของตัวเอง ไม่จำเป็นต้องให้ใครมาชี้นำ
phaawF jaiM gwaangF naiM reuuangF neeH maiF saL daaengM aaM gaanM gro:htL griaaoF reuuR kheuuangM khoonL phrawH dtraL nakL deeM waaF thookH khohnM dtaangL meeM saL maawngR meeM khwaamM khitH bpenM khaawngR dtuaaM aehngM maiF jamM bpenM dtawngF haiF khraiM maaM cheeH namM
My father is very liberal about these things. He never shows that he is angry or annoyed because he firmly believes that everyone has a brain and his own ideas; no one needs to guide them.
โรงเรียนเลิกในตอนเย็นผมรีบกลับบ้านทันทีโดยไม่รีรอ
ro:hngM riianM leerkF naiM dtaawnM yenM phohmR reepF glapL baanF thanM theeM dooyM maiF reeM raawM
[When] school let out in the evening, I hurried home quickly without any delay.
ใจอยากเตะบอลกับเพื่อน ๆเต็มแก่ เพราะทุกเย็นวันศุกร์เราจะนัดเตะบอลกันเป็นประจำ
jaiM yaakL dtehL baawnM gapL pheuuanF pheuuanF dtemM gaaeL phrawH thookH yenM wanM sookL raoM jaL natH dtehL baawnM ganM bpenM bpraL jamM
Inside, I really wanted to play football with my friends because every Friday evening we agree to meet and play football.
ผมโกหกเพื่อนว่าจะไปงานบวชญาติที่ต่างจังหวัดกับครอบครัว จึงขอตัวกลับก่อน
phohmR go:hM hohkL pheuuanF waaF jaL bpaiM ngaanM buaatL yaatF theeF dtaangL jangM watL gapL khraawpF khruaaM jeungM khaawR dtuaaM glapL gaawnL
I told my friends a white lie that I had to go to an ordination ceremony for a relative with my family out of town so I had to leave [the game] early.
จริง ๆ แล้วผมเป็นห่วงพ่อมากกว่า เกิดอะไรขึ้นบ้าง ไม่รู้หากพ่อไปจริงตามที่พูด
jingM jingM laaeoH phohmR bpenM huaangL phaawF maakF gwaaL geertL aL raiM kheunF baangF maiF ruuH haakL phaawF bpaiM jingM dtaamM theeF phuutF
In fact, I was more worried that something would happen to my father; I didn’t know if he really went [to the rally] as he said [he would].
วันนั้นผมกลับถึงบ้านเอาเกือบห้าโมงเย็น นึกฉงนใจอยู่ครามครันเมื่อไม่เห็นรถยนต์ของพ่อจอดอยู่ในโรงรถเหมือนทุกวัน
wanM nanH phohmR glapL theungR baanF aoM geuuapL haaF mo:hngM yenM neukH chaL ngohnR jaiM yuuL khraamM khranM meuuaF maiF henR rohtH yohnM khaawngR phaawF jaawtL yuuL naiM ro:hngM rohtH meuuanR thookH wanM
That day, I came home about five o’clock in the evening; I got quite suspicious when I didn’t see my father’s car in the garage where it usually was.
"พ่อออกไปไหนแม่" ผมถามแม่ทันทีที่โผล่เข้าบ้าน
phaawF aawkL bpaiM naiR maaeF phohmR thaamR maaeF thanM theeM theeF phlo:hL khaoF baanF
“Where did Dad go, Mom,” I asked as soon as I entered the house.
หน้าตาแม่ดูออกว่ามีอะไรขุ่นหมองอยู่ภายใน พลางบ่นงึมงำ "ดูพ่อเอ็งสิ บอกแล้วว่าอย่าไปชุมนุม ดันไปร่วมกับเขาจนได้ ดีนะอุตส่าห์โทร. มาบอก"
naaF dtaaM maaeF duuM aawkL waaF meeM aL raiM khoonL maawngR yuuL phaaiM naiM phlaangM bohnL ngeumM ngamM duuM phaawF engM siL baawkL laaeoH waaF yaaL bpaiM choomM noomM danM bpaiM ruaamF gapL khaoR johnM daiF deeM naH ootL saaL tho:hM maaM baawkL
My mother’s face indicated that something was bothering her and she mumbled, “Just look at your father. I told him not to go the protest. He kept insisting that he would go, until finally he really went. At least he called and told me.”
นั่นไง พ่อส่งผมแล้วขับรถต่อไปยังสถานที่ชุมนุมจริง ๆ ด้วย
nanF ngaiM phaawF sohngL phohmR laaeoH khapL rohtH dtaawL bpaiM yangM saL thaanR theeF choomM noomM jingM jingM duayF
So that’s what happened. My father took me [to the department store] then actually drove to the protest site.
ผมนึกสังหรณ์ใจอยู่แล้วตั้งแต่ตอนเช้า เลยเปรย กับแม่ว่า
phohmR neukH sangR haawnR jaiM yuuL laaeoH dtangF dtaaeL dtaawnM chaaoH leeuyM bpreeuyM gapL maaeF waaF
I had a premonition [about this] since this morning. So, I said to my mother...
"ข่าวที่รัฐบาลจะสลายม็อบ ไปถึงไหนไม่รู้ แม่เปิดทีวีฟังข่าวบ้างหรือเปล่า"
khaaoL theeF ratH thaL baanM jaL saL laaiR mawpH bpaiM theungR naiR maiF ruuH maaeF bpeertL theeM weeM fangM khaaoL baangF reuuR bplaaoL
“I don’t know far the government has gone to carry out its announcement that it would disperse the mob. Did you turn on the TV and listen to the news yet?”
"โอ้ ซักผ้า กวาดบ้าน ทำโน่น ทำนี่ก็หมดวันแล้ว อย่ามาถามเลย แม่ไม่อยากรับรู้ด้วยหรอก"
o:hF sakH phaaF gwaatL baanF thamM no:hnF thamM neeF gaawF mohtL wanM laaeoH yaaL maaM thaamR leeuyM maaeF maiF yaakL rapH ruuH duayF raawkL
“Oh! I have been washing clothes, sweeping the house, doing this and that. Don’t ask me. I really don’t want to know.”
ผมร้อนรนใจ รีบปลดเป้หนังสือวางลงข้างโต๊ะคอมฯจัดการเข้าเว็บไซต์ที่มีการถ่ายทอดสด
phohmR raawnH rohnM jaiM reepF bplohtL bpehF nangR seuuR waangM lohngM khaangF dtoH khaawmM jatL gaanM khaoF wepH saiM theeF meeM gaanM thaaiL thaawtF sohtL
I felt very uneasy; I quickly took off my backpack and put it next to my computer desk. I got into the website which had live broadcast video.
ดูสิว่ามีเหตุการณ์อะไรคืบหน้าบ้างหรือเปล่า
duuM siL waaF meeM haehtL gaanM aL raiM kheuupF naaF baangF reuuR bplaaoL
[I wanted] to see how far the events were progressing.
สักพักก็เห็นภาพการชุมนุมยังคงดำเนินไปตามปกติ
sakL phakH gaawF henR phaapF gaanM choomM noomM yangM khohngM damM neernM bpaiM dtaamM bpohkL dtiL
In a little while [I] saw pictures showing that the gathering was proceeding normally.
มีการปราศรัยสลับกับการแสดงดนตรีอย่างต่อเนื่อง
meeM gaanM bpraaM saiR saL lapL gapL gaanM saL daaengM dohnM dtreeM yaangL dtaawL neuuangF
There were speeches alternating with musical numbers going on continuously.
ผมโล่งใจขึ้นมาทันทีเมื่อรู้ว่าไม่มีเหตุการณ์ในทางร้ายอย่างที่ผมคาดเดา
phohmR lo:hngF jaiM kheunF maaM thanM theeM meuuaF ruuH waaF maiF meeM haehtL gaanM naiM thaangM raaiH yaangL theeF phohmR khaatF daoM
I felt relieved as soon as I knew that nothing bad had happened as I had feared.
จากนั้นก็เฝ้าจับตามองไปที่กลุ่มผู้ชุมนุมหน้าเวทีตอนที่กล้องแพนไปมา
jaakL nanH gaawF faoF japL dtaaM maawngM bpaiM theeF gloomL phuuF choomM noomM naaF waehM theeM dtaawnM theeF glaawngF phaaenM bpaiM maaM
Then, I kept watching the protesters [who were sitting] in front of the stage as the camera panned by.
หลายคนปรบมือพออกพอใจกับแกนนำที่พูดอย่างดุเด็ดเผ็ดมัน
laaiR khohnM bprohpL meuuM phaawM ohkL phaawM jaiM gapL gaaenM namM theeF phuutF yaangL dooL detL phetL manM
Many people applauded appreciatively to the intense and heated speeches by the [rally’s] leaders.
วันนี้ยิ่งมีคนจากต่างจังหวัดเข้ามาสมทบกันหนาตาเป็นพิเศษ
wanM neeH yingF meeM khohnM jaakL dtaangL jangM watL khaoF maaM sohmR thohpH ganM naaR dtaaM bpenM phiH saehtL
Today there were even more people from other provinces coming to join each other to form an especially large crowd.
ผมพยายามจับตาดูพ่อจากในจอภาพ แต่มองไม่เห็น
phohmR phaH yaaM yaamM japL dtaaM duuM phaawF jaakL naiM jaawM phaapF dtaaeL maawngM maiF henR
I tried to keep an eye out for my father on the screen, but I couldn’t see him.
บางทีพ่ออาจจะนั่งหลบมุมอยู่ที่ใดที่หนึ่งสักทีแห่งก็ได้
baangM theeM phaawF aatL jaL nangF lohpL moomM yuuL theeF daiM theeF neungL sakL theeM haengL gaawF daiF
Maybe my father might be hiding out someplace.
ความจริงแล้วผมไม่อยากเห็นอดีตข้าราชการอย่างพ่อไปนั่งอยู่หน้าเวทีสักเท่าไหร่นักหรอก
khwaamM jingM laaeoH phohmR maiF yaakL henR aL deetL khaaF raatF chaH gaanM yaangL phaawF bpaiM nangF yuuL naaF waehM theeM sakL thaoF raiL nakH raawkL
Really, I didn’t want to see former government officials like my father sitting in front of the stage.
แต่ผมรู้ว่าพ่อมีอะไรบางอย่างที่ยังฝังใจเจ็บและเคืองขุ่นแทนแม่ไม่หายในเรื่องความไม่เป็นธรรมที่แม่ได้รับเมื่อปีก่อน
dtaaeL phohmR ruuH waaF phaawF meeM aL raiM baangM yaangL theeF yangM fangR jaiM jepL laeH kheuuangM khoonL thaaenM maaeF maiF haaiR naiM reuuangF khwaamM maiF bpenM thamM theeF maaeF daiF rapH meuuaF bpeeM gaawnL
But, I know that my father had some resentment bothering him deep down on behalf of my mother which had not gone away, having to do with some grievance for which my mother suffered some years ago.
ตอนนั้นแม่ผมเช่าแผงขายเสื้อผ้าอยู่ใกล้ ๆ กับจุดที่มีการชุมนุมย่านใจกลางเมือง
dtaawnM nanH maaeF phohmR chaoF phaaengR khaaiR seuuaF phaaF yuuL glaiF glaiF gapL jootL theeF meeM gaanM choomM noomM yaanF jaiM glaangM meuuangM
Back then, my mother rented a stall selling clothing near the area where the protest was being held near the center of the city.
จนในที่สุดก็มีเหตุการณ์บานปลายกลายมาถึงขั้นนองเลือด
johnM naiM theeF sootL gaawF meeM haehtL gaanM baanM bplaaiM glaaiM maaM theungR khanF naawngM leuuatF
Finally, an incident occurred that escalated and resulted in bloodshed.
มีคนเจ็บคนตายไปเกือบร้อยจากการเข้ากระชับพื้นที่ของทหาร
meeM khohnM jepL khohnM dtaaiM bpaiM geuuapL raawyH jaakL gaanM khaoF graL chapH pheuunH theeF khaawngR thaH haanR
About 100 people were killed and injured when soldiers closed in on the area.
ส่งผลให้ธุรกิจในย่านนั้นพังทลายลงอย่างไม่เป็นท่า
sohngL phohnR haiF thooH raH gitL naiM yaanF nanH phangM thaH laaiM lohngM yaangL maiF bpenM thaaF
The result was that businesses located in that area were significantly destroyed.
ห้างใหญ่ถูกเผาพินาศ ธุรกิจขนาดย่อมรายรอบได้รับความเสียหายไปตามกัน
haangF yaiL thuukL phaoR phiH naatF thooH raH gitL khaL naatL yaawmF raaiM raawpF daiF rapH khwaamM siiaR haaiR bpaiM dtaamM ganM
Large department stores were burned down; the small business surrounding them suffered a similar fate.
แม่จำต้องปิดตัวทิ้งกิจการไปอย่างน่าเสียดาย
maaeF jamM dtawngF bpitL dtuaaM thingH gitL jaL gaanM bpaiM yaangL naaF siiaR daaiM
Unfortunately, my mother had to close up and abandon her business.
รายได้ส่วนหนึ่งของครอบครัวเราที่เกิดจากน้ำพักน้ำแรงของแม่ต้องมาสะดุดหยุดลง
raaiM daiF suaanL neungL khaawngR khraawpF khruaaM raoM theeF geertL jaakL naamH phakH naamH raaengM khaawngR maaeF dtawngF maaM saL dootL yootL lohngM
That portion of our family’s income which came from my mother’s labor of love came to an abrupt halt.
จากนั้นแม่ก็กลายเป็นคนว่างงานอยู่บ้านเป็นเพื่อนพ่ออย่างเต็มตัว
jaakL nanH maaeF gaawF glaaiM bpenM khohnM waangF ngaanM yuuL baanF bpenM pheuuanF phaawF yaangL dtemM dtuaaM
From then on my mother became unemployed, staying at home to be with my father full time.